Development mode

Ludwig Mies van der Rohe

Ludwig Mies (1886–1969) is geboren in Aken in Duitsland. Later voegt hij de achternaam van zijn moeder ‘van der Rohe’ aan zijn eigen achternaam toe. De jonge Mies van der Rohe begint zijn loopbaan bij architect Bruno Paul, die ook meubels ontwerpt voor Thonet. Als hij 22 jaar is, vertrekt hij naar het atelier van Peter Behrens in Neubabelsberg. Hier ontmoet hij Walter Gropius en Le Corbusier. Aanvankelijk ontwerpt hij villa’s, maar hij maakt vooral furore door een spectaculair ontwerp: een glazen flat met vliesgevel bij station Friedrichstraße in Berlijn. Daarna ontwikkelt Mies, zoals zijn vrienden, collega’s en studenten hem noemen, zich tot voorvechter van de nieuwe manier van bouwen met veel glas en skeletconstructies. Zijn baanbrekende werk onderscheidt zich door constructies die niet worden gedragen door muren, maar door pijlers die vloer en dak dragen. De plattegrond is hierdoor één vrije ruimte, wat een duidelijke breuk betekent met de traditionele manier van bouwen. Daarnaast ontwerpt hij elegante meubels. In 1925 neemt hij de artistieke leiding over van ‘Die Wohnung’, een tentoonstelling van de Deutscher Werkbund die in 1927 in de Weißenhof-Siedlung in Stuttgart tot stand komt. In 1929 ontwerpt hij Villa Tugendhat in Brünn, sinds 2001 UNESCO-werelderfgoed, en het Duitse paviljoen voor de wereldtentoonstelling in Barcelona. In 1930 wordt Mies van der Rohe op aanbeveling van Walter Gropius benoemd tot directeur van het Bauhaus in Dessau. Nadat het stadsbestuur van Dessau 1932 besluit om het Bauhaus te sluiten, verhuist Mies het Bauhaus naar Berlijn en verandert het in een particuliere school. Na een huiszoeking in opdracht van de nationaalsocialistische autoriteiten valt echter het doek voor het Bauhaus. Medio 1933 heft Mies het Bauhaus in Berlijn op, mede om te voorkomen dat het onder controle van de nationaalsocialisten wordt gebracht.

 

Nadat enkele bouwprojecten in Duitsland grotendeels zijn mislukt, emigreert Mies van der Rohe in 1938 naar Chicago, waar hij directeur wordt van de architectuurafdeling van het Armour Institute of Technology. Zijn ontwerp voor de campus van het latere Illinois Institute of Technology, dat ontstond door een fusie van het Armour Institute met een ander instituut, is legendarisch. Dit geldt ook voor zijn leer: hij is de geestelijk vader van de ‘Second Chicago School’ waarachter een groep functionalistische wolkenkrabberarchitecten schuilgaat. Zijn ontwerpen, bestaande uit stalen skeletconstructies met glazen gevels, zijn mijlpalen in de moderne architectuur. Hiertoe behoren onder andere het Seagram Building in New York (1958) en de Nationalgalerie in Berlijn (1968). Zijn motto ‘less is more’ maakt Ludwig Mies van der Rohe tot een van ‘s werelds meest invloedrijke architecten. Zijn meubelontwerpen – waaronder de markante sledestoel S 533 met de royale rondingen voor Thonet – ontstaan vaak in harmonie met zijn gebouwen. Bij zijn ontwerpen werkt hij vaak samen met Lilly Reich en Sergius Ruegenberg. Veel van zijn meubels zijn hun oorspronkelijke gebruiksdoel ontstegen en uitgegroeid tot iconen van de designgeschiedenis.

Producten